നഫീസയുടെ സ്വകാര്യങ്ങള്‍ 4

“ഉമ്മാ.. കരേണ്ടുമ്മാ... ഉമ്മാ കരേല്ലെ...” അബുമോന്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടിവന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു തുരുതുരെ ഉമ്മ തരാന്‍ തുടങ്ങി. അബുമോനും നിര്‍ത്താതെ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനെ വാരിയെടുത്ത് മാറോടണച്ചപ്പോള്‍
സങ്കടം വര്‍ദ്ധിച്ചതേയുള്ളു. കുറച്ചു നേരം നിശബ്ദമായി തേങ്ങി. അബുമോന്റെ കരച്ചില്‍ മാറ്റുന്നതിനായി, അവനെ സാന്ത്വനിപ്പിക്കുന്നതിനായി പിന്നെയുള്ള ശ്രമം. തന്റെയുള്ളിലെ സ്നേഹം അവനു പകര്‍ന്നു നല്‍കുമ്പോള്‍, അവന്‍ തന്നൊടൊട്ടിയിരിക്കുമ്പൊള്‍, അവന്റെ കുഞ്ഞികൊഞ്ചലുകള്‍ക്ക് കാതു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സങ്കടങ്ങളില്‍ നിന്നൊരൊളിച്ചോടല്‍ തനിക്കു സാധ്യമാവുന്നില്ലേ. എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും മറക്കാന്‍, തനിക്കു താങ്ങും തണലുമാവാന്‍ തന്റെ അബുമോന്‍.

പുറത്തു തടവികൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലെപ്പോഴൊ, കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ് അബു മോന്‍ ഒന്നു മയങ്ങി. നമസ്ക്കാരപ്പായയില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റ്, അബുമോനെ പായ വിരിച്ച് അതില്‍ കിടത്തി. വിശക്കുന്നുണ്ടാവും പാവം. ബാപ്പ വന്നിട്ട് കൂടെയിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു അവന്‍ ഇതുവരെ. ഇനിയേതായാലും
ഉറങ്ങിയുണരട്ടെ. ഹസ്നമോള്‍ ഇനി സ്കൂള്‍ വിട്ട് നാലുമണികഴിഞ്ഞേ വരു. തനിക്കും ഒന്നും കഴിക്കണമെന്നില്ല. ആവശ്യത്തിനു കിട്ടിയതല്ലേ. അബുമോന്റെ അരികില്‍ പായയില്‍ ചുരുണ്ടുകൂടാന്‍ അധികം ആലോചിക്കേണ്ടിവന്നില്ല. പുറത്ത് മഴയുടെ ആക്കം കുറഞ്ഞു. ചെറിയ കാറ്റും അങ്ങിങ്ങ് ഇലതുമ്പുകളില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്നു വീഴുന്ന മഴയുടെ ശേഷിപ്പുകളും. ഓര്‍മ്മയുടെയും മറവിയുടെയും ഇടയിലെവിടെയോ താന്‍
പോലുമറിയാതെ ഒരു പകല്‍ മയക്കത്തിലേക്ക് കാലിടറി.

--------

“ഉമ്മാ... ഉമ്മാ...“ ഹസ്ന മോളുടെ വിളി കേട്ടാണ് കണ്ണുമിഴിച്ചത്. അള്ളാ നേരം കുറേയായല്ലോ. നാലുമണിക്ക് സ്കൂള്‍വിട്ട് മോളു വീട്ടിലെത്തി. അബുമോന്‍ ഇനിയും എഴുന്നേറ്റില്ല. മുറ്റത്തു മഴ നിലച്ചിരിക്കുന്നു. നല്ല വെയിലു പരന്നിട്ടുണ്ട്.
വേഗം പായയില്‍ നിന്ന് തട്ടിപിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. പുറത്തു പോയി മുഖം കഴുകി വന്നു. ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്തതിന്റെ വിശപ്പ് അല്‍പ്പാല്‍പ്പമായി തലപൊക്കി തുടങ്ങി. മോനെ വിളിച്ചെഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു. അവനും ഒന്നും കഴിക്കാതെയാണല്ലോ ഉറങ്ങിയത്. രണ്ടുപേര്‍ക്കും ചോറു വിളമ്പിക്കൊടുത്തു. താനും കഴിക്കാനിരുന്നു.

“നബീസാ... നബീസാ...“ പുറത്തുനിന്ന് അസിക്കായുടെ വിളി.

എന്തിനാണാവോ. ഇവിടന്ന് കുടിയിരിപ്പിന്റെ ആധാരവും കൊണ്ട് പോയതല്ലേ. ഇപ്പോളെന്താണാവോ ഇത്ര സന്തോഷം. വാരിയ പിടി പാത്രത്തില്‍ തന്നെ വച്ച് അടുക്കളയില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് വേഗം കിഴക്കെപുറത്തെത്തി. തന്റെ പിന്നാലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കല്‍ മതിയാക്കി അബുമോനും ഹ്സ്നമോളും ഓടി വന്നു. പുറത്ത് അസിക്ക നില്‍ക്കുന്നു. ഏതായാലും വരവ് നാലുകാലിലല്ല. അത്രയും സമാധാനം.

“നബീസാ നീ അത് നോക്ക്...” റോഡിലേക്ക് ചൂണ്ടികൊണ്ട് അസിക്ക പറഞ്ഞു. അസിക്കായുടെ മുഖം പൂത്തിരികത്തിച്ച പോലെ, ചിരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. അസിക്ക അധികം ചിരിക്കാറില്ല. ചിരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ആ കാലങ്ങളില്‍.. പിന്നെ പിന്നെ ചിരി എവിടെയൊ മറഞ്ഞു പോയി. വഴക്കിടാനും തന്നെ തല്ലാനും മാത്രമായി ഒരുമിച്ചുകൂടുന്ന സമയങ്ങള്‍.

അതിനിടയില്‍ അസിക്ക റോഡരികിലേക്ക് നടന്നു കഴിഞ്ഞു. അവിടെ ആമിനത്താടെ പറമ്പിലേക്ക് കയറ്റി ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ നിറുത്തിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. രണ്ട് മൂന്നു കുട്ടികള്‍ അതിനടുത്തായി നില്‍പ്പുണ്ട്. അസിക്ക ആ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്. ഏതായാലും സന്തോഷത്തോടെ വിളിച്ചതല്ലേ, കുടത്തില്‍ നിന്നു വെള്ളമെടുത്തു കൈ കഴുകി റോഡരികിലേക്ക് നടന്നു.

“എങ്ങനെയുണ്ടെഡീ വണ്ടി” അസിക്കാടെ ചോദ്യം. വണ്ടിയെപറ്റി എന്തിനാ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത്. ഇതു വാങ്ങാനുള്ള പുറപ്പാടാണൊ ആവോ.

“ഇതിപ്പൊ നമ്മളെ വണ്ടി. ഞാനിതു വാങ്ങി.” തന്റെ മറുപടിക്കു കാത്തുനില്‍ക്കാതെ അസിക്ക പറഞ്ഞു.

ഇതിനായിരുന്നോ ആധാരവും പൊക്കി പിടിച്ചു പോയത്. തനിക്കും അല്പം സന്തോഷം തോന്നുന്നു, എന്നാലും ചെറിയ വിഷമവുമില്ലാതില്ല. അസിക്കാടെ കാര്യമാണ്. എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാണാവോ. ഈ സന്തോഷ സമയത്തും തനിക്കുള്ളുതുറന്ന് ആനന്ദിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലെന്ന കാര്യം വിഷമത്തോടെ മനസ്സിലാക്കിയതപ്പോഴാണ്.


“നീ കേറ്. നമ്മുക്കൊന്ന് കറങ്ങിയിട്ട് വരാം” അസിക്ക മക്കളെ രണ്ടുപേരെയും എടുത്ത് വണ്ടിയില്‍ കയറ്റിയിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും.

“ഞാനില്ല ഈ മുഷിഞ്ഞ വേഷത്തില്‍...“ ആദ്യം തന്നെ ഒരു കാര്യം എതിര്‍ത്തു പറയുന്നെന്നോര്‍ക്കാതെ പറഞ്ഞുപോയി.

വണ്ടിയുടെ മുന്‍ഭാഗത്ത് ‘കുട്ടേട്ടന്‍’ എന്ന് ചുവന്ന നിറത്തില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. പതുക്കെ വണ്ടിക്കരികത്തേക്കു ചെന്നു.

“ഈ പേരുമാറ്റണം. മുന്നില്‍ അബുമോനെന്നും പിന്നില്‍ ഹസ്നമോള്‍ എന്നും എഴ്തണം.” ആദ്യമായി സ്വന്തമായ ഒരു വണ്ടി. അതിന് ആദ്യമായി തന്റെ അഭിലാഷം അസിക്കായെ അറിയിച്ചു.

“ങാ. ഇനി കൊറച്ച് പണിയുണ്ട്. പെര്‍മിറ്റ് മാറ്റണം അങ്ങനെ പലതും.” അസിക്കയും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. എത്ര നാളായി ഇങ്ങനെ തുറന്നു സംസാരിച്ചിട്ട്. ഓര്‍മ്മപോലും മറഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.

“നീ വാ... നമ്മുക്ക് ഉമ്മാനെം ഉപ്പാനെം ഒന്ന് കാണാന്‍ പോകാം അതോടൊപ്പം നിന്റെ വീട്ടിലും ഒന്നു കേറാം” അസിക്ക വണ്ടിയില്‍ നിന്നിറങ്ങി. മക്കളേയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.

കുറെകാലങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ബാപ്പയും മക്കളും താനും ഒരുമിച്ചിരുന്നു സന്തോഷത്തോടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അസിക്കയുടെ ചുണ്ടത്തെ പുഞ്ചിരി അപ്പോഴും മാഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.

നഫീസയുടെ സ്വകാര്യങ്ങള്‍ - 3

അടുത്തവീട്ടിലെ അവ്വാമത്താന്റെ മോനാണ് ജമാല്‍ക്ക. എനിക്ക് അഞ്ചൊ ആറൊവയസ്സ് പ്രായമുള്ളപ്പോള്‍ അവിടെ വന്ന് താമസമാക്കിയതാണ്. അവര്‍ കാഞ്ഞാണിയിലായിരുന്നു താമസ്സിച്ചിരുന്നത് ആദ്യം. കാഞ്ഞാണി കുഞ്ഞിമ്മാന്നാ എല്ലാരും അവരെ വിളിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഭര്‍ത്താവ് അന്തമാന്‍‌ക്ക മരിച്ചിട്ട് രണ്ടുവര്‍ഷമായെന്നാ അന്നു പറഞ്ഞത്. അവരുടെ ആദ്യത്തെ മോളെ കല്യാണം കഴിച്ചു കൊടുത്തു. ഇപ്പോള്‍ സക്കീനത്തയും ജമാലക്കയും അവ്വമത്തയുമാണ് അവിടെ താമസിക്കാനെത്തിയത്. എന്നെക്കാള്‍ രണ്ടുമൂന്നു വയസ്സിനു മൂത്തതാണ് ജമാല്‍ക്ക.

കൈതോല പൊളിയും, പൊളിപായമെടഞ്ഞ് വിറ്റും ആയിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതം. അവ്വാമത്ത കൈതോലവെട്ടി കൊണ്ടുവന്ന് വീടിനുമുന്നിലിരുന്ന് മുള്ളുകളയുന്നതു നോക്കിയിരിക്കുമായിരുന്നു. എപ്പോഴെങ്കിലും അവരുടെ കയ്യെല്‍ മുള്ളുകുത്തുമെന്നു പേടിയായിരുന്നു മനസ്സുനിറയെ. ഒരിക്കല്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പറയുകയാണ് ‘എന്തോരം കാലായി ചെയ്യണ തൊയിലാണ് മോളെ മുള്ളൊന്നും കുത്തൂല. ജ്ജ് വെല്‍താവുമ്പോ ഞാമ്പറഞരട്ടാ മുള്ള് കളയാന്‍’ ജമാല്‍ക്ക അപ്പോള്‍ അവിടെ ഒരു സൈക്കിള്‍ ചക്രവും ഉരുട്ടി ഓടിക്കളിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു.

എന്റെ വീട്ടില്‍ നിറയെ ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു അന്ന്. കുഞ്ഞാലിക്കെം കൂട്ടുകാരും ബിരിയാണിവെക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്. ചാവക്കാടുള്ള മൂത്തുമ്മെം വട്ടേക്കാടുള്ള അമ്മായിം ബാക്കി എല്ലാം ബന്ധുക്കളും സ്വന്തക്കാരും എല്ലാരും വന്നിട്ടുണ്ട്. അന്ന് അമ്മായി ഒരു വളയിടീച്ചു തന്നു കയ്യെല്‍. അതുപോലെ അഞ്ചാറ് മോതിരങ്ങളും മാലകളും. മൂത്തുമ്മാടെ വക പാവാടയും ജാക്കറ്റും. എന്തോരം സമ്മാനങ്ങളായിരുന്നു. എല്ലാരും കൊണ്ടന്നിരുന്നു ഓരൊരൊ സമ്മാനങ്ങള്‍.

പുരയുടെ രണ്ടുവീടപ്പുറത്തുള്ള സൈതൊമ്മതാജിടെ കുളത്തിലേക്ക് എല്ലാവരും കൂടി തന്നെ കൊണ്ടു പോയി കുളിപ്പിക്കാന്‍. ജമീലത്താടെ കയ്യെല്‍ ഒരു പാത്രത്തില്‍ കൊപ്രാകൊത്തും ശര്‍ക്കരയും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു പാത്രത്തില്‍ മുറുക്കാനും. കുളക്കരയില്‍ വന്നവര്‍ക്ക് തിന്നാന്‍. കുളക്കരയില്‍ മൊത്തം ജനങ്ങളായിരുന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ തന്നെ ഉപ്പാ തന്ന പട്ട് പാവാടയും ജാക്കറ്റും ഇടീച്ചു തന്നു. പൊകലകൂട്ടാതെ മുറുക്കാനും തന്നു. കുടയും ചൂടിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.

പന്തലില്‍ വന്നവര്‍ക്ക് ഭക്ഷണം വിളംബികൊടുക്കുകയായിരുന്നു ജമാല്‍ക്ക. ബാപ്പ പണ്ട് ഗള്‍ഫില്‍ നിന്നു വന്നപ്പോള്‍ കൊടുത്ത നീലയില്‍ ചുവന്ന പൂക്കളുള്ള ഒരു ലുങ്കിയും ഒരു ഹാപിബനിയനുമായിരുന്നു ജമാല്‍ക്കയുടെ സ്ഥിരം വേഷം. ഇന്ന് ആള് ഒരു സുന്ദരക്കുട്ടപ്പനായിട്ടുണ്ട്. ഒരു ചുവന്ന ഷര്‍ട്ടും വെള്ളമുണ്ടും എടുത്ത് ബിരിയാണി വിളംബിക്കൊടുക്കാന്‍ ഓടിനടക്കുന്നു. താന്‍ പന്തലിലേക്കു കടന്നു വന്നപ്പോള്‍ ജമാല്‍ക്ക തന്നെ കണ്ട് അന്തിച്ച് നിന്നത്.. അന്ന് ജമാല്‍ക്കയുടെ മുഖത്തെ ചിരിക്കൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെമുഖത്തും അറിയാതെ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞത് നാണത്തില്‍ കുതിര്‍ന്നതായിരുന്നു.

--------

കിഴക്കെപള്ളിയിലെ ഉസ്താദ് ളുഹറ് നമസ്ക്കാരവും കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു. റബ്ബേ നേരെന്തൊരായാവൊ. ഇപ്പോ അസിക്ക വരാന്‍ സമയമായല്ലോ. ളുഹറ് നമസ്കരിച്ചിട്ടില്ല. ഒന്നും ഒതുക്കീറ്റില്ല. ജമാല്‍ക്കാനെ കണ്ട് ഓരോന്നൊര്‍ത്ത് നിന്നു പോയി. അതിനിടയില്‍ ചന്ദ്ര വെള്ളവുമെടുത്ത് പോയിക്കഴിഞ്ഞു.

വീട്ടിലെത്തി നമസ്കാരവും കഴിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴാണ് അസീസ്ക്ക കയറിവന്നത്. വളരെ തിരക്കിലായിരുന്നു. വന്നതും ധൃതിയില്‍ പെട്ടിതുറക്കുന്നത് കണ്ടു. പെട്ടിയും തുറന്ന് അതില്‍ നിന്നും വീടിന്റെം പറമ്പിന്റേം ആധാരം എടുത്തു മറിച്ചു നോക്കി. അതും കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോള്‍ എന്തിനാണിതെന്ന് ചോദിച്ചു.

“പണയം വെക്കാന്‍. കുറച്ചു പണത്തിന്റെ അത്യാവശ്യമുണ്ട്”

“ഇനിയിതുകൂടിയല്ലേ ഉള്ളു. എന്റെ കാതിലും കഴുത്തിലുമെല്ലാമുണ്ടായത് തീര്‍ന്നപ്പോള്‍...” അധികം പറയേണ്ടി വന്നില്ല.

“മിണ്ടാതിരിക്കടി ഹറാംപെറന്നോളെ” എന്നു പറയലും മുഖമടച്ച് ഒന്ന് കിട്ടലും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. “ഞാനുണ്ടാക്കിയ മൊതല് എന്തു ചെയ്യണോന്ന് ഞാന്തീരുമാനിക്കും” ഇത്രയും പറഞ്ഞ് എവിടെക്കോ ചവിട്ടി കുത്തി കടന്നു പോയി. അബുമോന്‍ എന്തിനെന്നറിയാതെ വലിയവായില്‍ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നഫീസയുടെ സ്വകാര്യങ്ങള്‍ -2

നാടും നാട്ടുകാരും

പുരമേയാനായി മെടഞ്ഞു വച്ചിരുന്ന ഓലമുഴുവന്‍ ഇന്നലത്തെ മഴയില്‍ നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്നു കിടക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ മാസം ആമിനത്താടെ പറമ്പില്‍ തെങ്ങു കയറുമ്പോള്‍ വാങ്ങിയതാണ് നാല് കെട്ട് ഓല. അതോടൊപ്പം ഒരു കെട്ട് ഒണക്ക ഓലയും വെറുതെ തന്നു. നാലു കെട്ടിന്റെ പൈസ ഇനിയും കൊടുത്തിട്ടില്ല. അസിക്കാട് അതു പറഞ്ഞിട്ട് കേട്ട ഭാവം പോലുമില്ല. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ഉപ്പ വന്നപ്പോള്‍ തന്ന പൈസയല്ലേ കൊടുത്തത് ഓലക്കും പിന്നെ പുരമേയുന്നതിനും.

എല്ലാം ഒരുവിധം മെടഞ്ഞ് ഉണക്കാനിട്ടതായിരുന്നു. ഇപ്പൊള്‍ എല്ലാം നനഞ്ഞു. രണ്ടുദിവസം തോരാതെ പെയ്തതല്ലേ. ഇനി രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം നല്ല വെയില്‍ കിട്ടിയാല്‍ ഉണങ്ങികിട്ടും. പുരയൊന്നു പൊളിച്ചു മേയാന്‍ ആ വേലികെട്ടുകാരന്‍ കുഞ്ഞിപ്പേങ്ങനോട് പറഞ്ഞിരുന്നതാ. അവനും വന്നില്ല ഇതു വരെ. അവര്‍ക്ക് അപ്പോള്‍ തിരക്കായിരുന്നത്രേ. ഇനിയും തിരക്കു കൂടുകയേ ഉള്ളു. തെങ്ങിനു തടമെടുപ്പും വളമിടലും അങ്ങനെ പോകും അവരുടെ തിരക്കുകള്‍. ഇനി അടുത്ത മഴതുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഇതൊന്ന് മേഞ്ഞു കിട്ടിയാല്‍ മതിയായിരുന്നു.

ഓല മറിച്ചിട്ടുകൊണ്ട് ആമിനത്താന്റെ പറംബില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ്, ആമിനത്താന്റെ ഭര്‍ത്താവ് ഉമ്മര്‍ക്കയും കുറെ ആള്‍ക്കാരും അങ്ങോട്ട് വന്നത്. അവര്‍ കുറച്ചു നേരം അവിടെ നിന്നു സംസാരിച്ചു. കൂടെ വന്നവര്‍ തെങ്ങിന്‍ മണ്ടയിലേക്കെല്ലാം സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീടിനോട് തൊട്ടു കിടക്കുന്ന ആ സ്ഥലമായിരുന്നു മുറ്റമായി ഇതുവരെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. അവരുടെ സംസാരത്തില്‍ നിന്നും ആ ഭാഗം വില്‍ക്കാന്‍ പോകുകയാണെന്നാ തോന്നുന്നത്.

മോളെ കെട്ടിച്ചയച്ചതില്‍ സ്വര്‍ണ്ണ കടയില്‍ കുറച്ച് കടം ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് ഉമ്മര്‍ക്ക ഇടക്കിടെ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാം കുറച്ച് ബാങ്കിലും. ഉമ്മര്‍ക്ക ഗള്‍ഫിലായിരുന്നത്രേ. ഞാന്‍ ഇവിടെ വരുമ്പോള്‍ പക്ഷേ മൂപര്‍ നാട്ടിലുണ്ട്. നാട്ടിലായതിനു ശേഷം മൂന്നു പെങ്കുട്ടികളെ കെട്ടിച്ചയച്ചു. ഒരു മോനുള്ളത് ഇപ്പോഴും ജോലിയൊന്നും ശരിയാവാതെ നടക്കുന്നു. തെങ്ങിനു നനക്കാന്‍ വരുമ്പോള്‍ കാണാറുണ്ട് അവനെ.

“നഫീസെ ദേ മോന്‍ വീട്ടിലേക്കോടി” സരളയുടെ വിളികേട്ടാണ് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്. വീടിന്റടുത്തുതന്നെയുള്ള ബാലവാടിയില്‍ ഉപ്പുമാവ് വെക്കലും കുട്ടികളെ നോക്കലുമാണ് സരളക്കു പണി. ആ ബാലവാടി ലീലാംബ്രാളുടെ പറമ്പിലാണുള്ളത്. അംബ്രാളെന്ന് ചീരുന്റവിടുത്തെ ചന്ദ്ര പറഞ്ഞതാ. ലീലമ്മ നായന്മാരാണത്രെ. അതുകൊണ്ടാ അവരെ അംബ്രാളെന്നു വിളിക്കുന്നത്. ഞാന്‍ അവരെ ലീലമ്മാന്ന വിളിക്കുന്നത്. അവരുടെ പറമ്പില്‍ നിറയെ കശുമാവുകളുണ്ട് നല്ലമാവുകളും. വേനക്കാലത്ത് കുറെ മാങ്ങകള്‍ കിട്ടും. ഈ വേനലിന് അബുമോന്‍ പെറുക്കികൊണ്ടുവന്ന കശുവണ്ടികള്‍ ഒരു പാത്രത്തില്‍ ഇട്ടു വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇടക്കിടക്ക് അവന്‍ അതെടുത്തിരുന്ന്
കളിക്കുന്നതു കാണാം.

അബുമോന്‍ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഇടക്കിടക്ക് പഠിപ്പിന്നിടയില്‍ എഴുന്നേറ്റോടും. വീട്ടില്‍ വന്ന് കഞ്ഞിവെള്ളമോ മറ്റോ കുടിച്ചാല്‍ അവനു സന്തോഷമായി. പിന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടു വിടണം അത്രമാത്രം. ബാലവാടി അടുത്തായതു കൊണ്ട് അവന് വീടും അതും തമ്മില്‍ വല്യ വ്യത്യാസമൊന്നുമില്ല. ബാലവാടി സമയം കഴിഞ്ഞാലും ഇടക്കവന്‍ അവിടെ പോയി കളിക്കാറുണ്ട്. ഏതായാലും അവനെ തിരിച്ച് ബാലവാടിയിലാക്കികൊടുത്തു.

വെള്ളമെടുക്കാന്‍ പൈപിന്‍ കടയില്‍ ചെന്നപ്പോഴാണ് ചന്ദ്രയെ കണ്ടത്. അവരുടെ കിഴക്കേ വീട്ടില്‍ ഇപ്പൊ താമസിക്കാന്‍ വന്നിരുന്നത് ഒരു ചേറ്റുവക്കാരാണ്. തന്റെ സ്വന്തം നാട്ടുകാര്‍. മുസ്ലിം വീട്ടുകാരാണത്രെ. അവിടുത്തെ ഒരു പെങ്കുട്ടിയുമായി ചന്ദ്രയുടെ ചേട്ടന്റെ മകന്‍ അടുപ്പത്തിലാണെന്ന്. അവന് ഇത് എന്തിന്റെ കേടാണാവോ. ആ പെണ്ണിനു രണ്ടു കുട്ടികളുണ്ട്. കെട്ട്യോന്‍ എറണാകുളത്താണെന്നു തോന്നുന്നു. ഇവിടെ വരാരില്ലത്രെ. ഇവളുടെ സ്വഭാവം അവനു തീരെ ഇഷ്ടമല്ലെത്രെ. എന്നാലും അവള്‍ക്കും കുഞ്ഞിനും പൈസ അയച്ചു കൊടുക്കാറുണ്ട്. ചന്ദ്രേടെ ചേട്ടന്റെ മോനും ഉണ്ട് ഒരു മകനും ഭാര്യയും. ആ പാവം പെണ്ണിന്റെ കഷ്ടകാലം. അവന്റെ അമ്മാവിയുടെ മോളുതന്നെയാ. പ്രേമ വിവാഹമായിരുന്നു അതും. അവളുടെ മുന്നില്‍ വെച്ചാണ് ഇവനിതെല്ലാം കാണിക്കുന്നതെന്നൊരു ചിന്ത പോലുമില്ല അവന്.

പെട്ടെന്നാണ് റോഡിലൂടെ ബൈക്കില്‍ പോയിരുന്ന ആള്‍ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നതായി തോന്നിയത്. ബൈക്ക് തെക്കോട്ടേക്ക് പോയികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അയാള്‍ തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കികൊണ്ടേയിരുന്നു. ശരിക്കൊന്നുകൂടി ഓര്‍ത്തു നോക്കിയപ്പോള്‍... കുറച്ചു തടിവച്ച് സുന്ദരനായിട്ടുണ്ട്. എത്ര കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷമാണ് കാണുന്നത്. അതിനിടയില്‍ ഗള്‍ഫില്‍ പോയെന്നോ മറ്റൊ അറിഞ്ഞിരുന്നു. ജമാല്‍ക്ക. തന്റെ എല്ലാമെല്ലാമായിരുന്ന ജമാല്‍ക്ക.

(തുടരും)

നഫീസയുടെ സ്വകാര്യങ്ങള്‍

ചോരുന്ന മേല്‍ക്കൂരയില്‍ നിന്നും മുഖത്തിറ്റുവീണ വെള്ളം തുടച്ചുകളഞ്ഞ് നഫീസ കിടക്കപ്പായില്‍ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. സുബഹി ബാങ്കിന്റെ അലയൊലികള്‍ കിഴക്കെ പള്ളിയില്‍ നിന്ന് ഇലകളില്‍ ഇറ്റുവീഴുന്ന മഴയുടെ മര്‍മ്മരത്തോടൊപ്പം വളരെ നേര്‍ത്തരീതിയില്‍ കാതില്‍ വന്നലക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്നലെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് തുടങ്ങിയ മഴയാണ് ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.

മുറ്റത്തുകെട്ടികിടക്കുന്ന തണുത്ത വെള്ളത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തുവച്ച് നഫീസ ആമിനത്താന്റെ കുളവും ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ആമിനത്തയും വീട്ടുകാരും ആ കുളം ഉപയോഗിക്കാറെയില്ല നാട്ടുകാരുടെ പൊതു കുളമായി അതങ്ങനെ കിടക്കുന്നു. മുറ്റത്തുള്ളൊരു ചാമ്പ് പൈപ് അഞ്ചാറു മാസമായി കേടായി കിടക്കുന്നു. അതൊന്ന് ശരിയാക്കിക്കാന്‍ എത്രയായി പറയുന്നു. അസീക്കാക്ക് അതെല്ലാം നോക്കാന്‍ എവിടെ നേരം.

നഫീസ കുളിയും കഴിഞ്ഞ് അംഗശുദ്ധിയും വരുത്തി വീട്ടില്‍ വന്ന് സുബഹി നമസ്കാരം നിര്‍വ്വഹിച്ചു. ദൈവത്തോട് മാത്രമേ അവള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളു. ഉള്ളുതുറന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനകള്‍ മാത്രമാണവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ താളം എന്നവളറിയുന്നു. ഹസ്നമോളും അബുമോനും നല്ല ഉറക്കമാണ്. ഇന്നലെ ബാപ്പായുടെ കയ്യില്‍നിന്നു കിട്ടിയ തല്ലിന്റെ വേദനയില്‍ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ് ഉറങ്ങി പോയതാണ്. ദിവസവും ഒരു തരത്തിലല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു തരത്തില്‍ കിട്ടുന്നതല്ലേ തനിക്കും മക്കള്‍ക്കും. അതു ശീലമായി പോയി.

നേരം പരപരാ വെളുത്തുവരുന്നതേയുള്ളു. നമസ്കാരപായ മടക്കിവച്ച്, പുറത്തിരുന്ന കുടവുമെടുത്ത് അവള്‍ റോഡുവക്കത്തെ പൈപിന്‍ കടക്കലേക്ക് നടന്നു. ആ ചാമ്പ് പൈപ് നന്നാക്കിയിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ മഴയത്ത് വെള്ളം പിടിക്കാന്‍ പോവേണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ മഴയായതിനാല്‍ സാധാരണ പിടിച്ചു വെക്കാറുള്ളപോലെ വെള്ളവും പിടിച്ചു വച്ചിരുന്നില്ല.

കട്ടഞ്ചായയുണ്ടാക്കി അസീക്കാനെ വിളിച്ചു. കാലത്തുണരുമ്പോള്‍തന്നെ ഒരു കട്ടഞ്ചായ വേണം. അതിവിടെ വന്നതുമുതലുള്ള ചിട്ടയാ. അതിനു മുടക്കം വരുത്താറില്ല. ചായകുടിച്ച് അസിക്ക പോയി കുളിച്ചു വന്നു. മഴ ചന്നം പിന്നം നില്‍ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പോകാതിരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ഇന്നലെ ആമിനത്താടെ പറമ്പില്‍ കൊള്ളികിഴങ്ങ് പറിക്കാന്‍ കൂടിയതില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ കൊള്ളിയും പുഴുങ്ങി അപ്പൊഴേക്കും ചായ ശരിയാക്കി. അസിക്ക വന്ന് വസ്ത്രം മാറ്റി ചായയും കുടിച്ച് ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മക്കള്‍ക്കും തനിക്കും നെറ്റിയില്‍ ഉമ്മവും തന്ന് പുറത്തുകടന്നു.

ഇന്നലെ വന്നതെങ്ങനെയെന്നോര്‍മ്മയൊന്നുമില്ല. സൈക്കിള്‍ കിഴക്കേ പറമ്പിലെ വഴിയില്‍ ഇരുന്നു മഴകൊള്ളുന്നു. എന്നും ഇങ്ങനെയാണ്. എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഇവിടന്നിറങ്ങുന്നത്. കയറിവരുന്നതോ നാലുകാലിലും. എന്നാലും എന്നോട് നല്ല സ്നേഹമാണെന്നെനിക്കറിയാം. അസിക്ക കോലായില്‍ കഴുകി കമഴ്ത്തിയിരുന്ന കൊട്ടയുമെടുത്ത് സൈക്കിളിനരുകിലേക്ക് നടന്നു.
മുറ്റത്തു നാലുപാടും മഴയില്‍ കുളിച്ചു കരിയിലകള്‍ കിടക്കുന്നുണ്ട്. മുറ്റമടി ഇപ്പോഴൊന്നും നടക്കില്ല. നേരം വെളുത്തിട്ട് ആമിനത്താടവിടന്ന് പൊല്ലമാന്തി വാങ്ങികൊണ്ടുവരണം. എന്നാലേ ഈ മണ്ണില്‍ കുഴഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഈ ഇലകളെല്ലാം വൃത്തിയാക്കാന്‍ പറ്റൂ.

ഹസ്നമോളെ വിളിച്ചെഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു. കുറേ നേരം ഉറക്കം തൂങ്ങിയിരുന്നവള്‍ പിന്നെയും പിന്നെയും വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഉമിക്കരിയുമെടുത്ത് പല്ലുതേക്കാന്‍ പോയി. വടക്കേ പുറത്ത് വട്ടകയില്‍ വച്ചിരുന്ന വെള്ളത്തില്‍ മുഖംകഴുകി അവള്‍ അടുക്കളയിലേക്കു വന്നു. അവള്‍ക്ക് ചായയും കൊള്ളിയും കൊടുത്തു. ഇന്നലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതുറങ്ങിയതിനാലാവണം അവള്‍ അത് മുഴുവന്‍ തിന്നു. പാവാടയും കുപ്പായവും തട്ടവുമിട്ട് അവള്‍ ഓത്തുപള്ളിയിലേക്ക് പോകാനായി റം‌ലായുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവളുടെ കുപ്പായം ഒരരുകില്‍ കീറിയിട്ടുണ്ട് അതൊന്നു തുന്നികൊടുക്കാന്‍ രണ്ടു ദിവസമായി പറയുന്നു. പറ്റിയില്ല. ഇന്ന് ആമിനത്താടവിടന്ന് നൂലും സൂചിയും വാങ്ങി വെക്കണം. അവള്‍ പോയി വന്നിട്ട് തുന്നിക്കൊടുക്കാം.

കലം കഴുകി ചോറിനുള്ള വെള്ളം തീമെലിട്ടു. മോള്‍ക്ക് സ്കൂളിലേക്ക് ചോറുകൊണ്ടു പോകണം. അല്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ ഉച്ചക്ക് അവള്‍ പട്ടിണിയിരിക്കും. ചോറുതിന്നാനായി വീട്ടില്‍ വരാനവള്‍ക്കിഷ്ടമില്ല. കുറെ നടക്കണമത്രെ. നാലിലാണ് പഠിക്കുന്നതെങ്കിലും അവള്‍ക്കും അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളായി.

അബുവിന് നാലു വയസ്സേ ആയുള്ളു അവന്‍ രാവിലെ പത്തുമണിവരെ ഉറങ്ങിക്കോളും. ഇനി ഉണര്‍ന്നാലും അവനു പുറത്തു വിടാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ മഴ പൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. തണുപ്പു പിടിച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്. ഉണര്‍ന്നാല്‍ വെയിലും മഴയൊന്നും അവനു പ്രശനമല്ല. മുറ്റത്തുകെട്ടികിടക്കുന്ന വെള്ളം അവനു കളിക്കാന്‍ പുതിയൊരിടമാണ്.

മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോല്‍ ആട്ടിന്‍ കൂട്ടില്‍ നിന്ന് പാത്തുമ്മ കരയാന്‍ തുടങ്ങി. അബു പേരിട്ടതാണ്‍് ആടിന് പാത്തുമ്മ എന്ന പേര്. കഴിഞ്ഞ പെരുന്നാളിന് വീട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ ഉമ്മ കൊടുത്തതാണ് അബുവിന് ഇവളെ. ഈ മഴയത്ത് ഇനിയെന്തു ചെയ്യും. വേലിപടര്‍പ്പില്‍ നിന്നും ശീമക്കൊന്നയുടെ രണ്ടു കൊമ്പൊടിച്ചു കൂട്ടില്‍ കെട്ടികൊടുത്തു. കൂട് ചോര്‍ന്നൊലിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാലും പാത്തുമ്മ, നനയാത്തിടത്ത് ഒരരുകില്‍ നില്‍ക്കുകയാണ്. തനിക്ക് ആടിന്റെ മണമാണെന്നാണ് അസിക്ക പറയുന്നത്. അസിക്കാക്ക് മീനിന്റെ മണമാണെന്ന് താനും വെറുതെ പറയും. അതു പറഞ്ഞതിനു ശേഷം ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച പള്ളിയില്‍ നിന്നു വരുമ്പോള്‍ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ അത്തറും വാങ്ങി വന്നു. അതു കഴിയാറായിരിക്കുന്നു. വേറെ വാങ്ങാന്‍ പറയണം.

മീന്‍ കച്ചോടൊംകഴിഞ്ഞ് ഉച്ചയാവുമ്പോഴേക്കും വീട്ടിലെത്തും അസിക്ക. പിന്നെ ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് വെറുതെ പുറത്തിറങ്ങും. അതുകഴിഞ്ഞു വരുന്നതാണ് നാലുകാലില്‍. എല്ലാ ദിവസവും ഞാന്‍ കുടിക്കില്ല എന്നു പറഞ്ഞാണ് വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങുക. തിരിച്ചു വന്നാല്‍ പിന്നെ കണ്ടതിനും കേട്ടതിനും വഴക്കാണ്. മോളുടെ പുസ്തകവും സ്ലേറ്റും ഒരു ദിവസം എടുത്തു വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അതിനു ശേഷം വാപ്പ വരുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ദിക്കര്‍ ചൊല്ലലും പാഠമെഴുതലും കഴിച്ച് പുസ്തകവും സ്ലേറ്റും ബാഗിലിട്ട് അവള്‍തന്നെ, ബാപ്പ കാണാതിരിക്കാന്‍, അടുക്കളയിലുള്ള ചെറ്റ കെട്ടിയ മുളയില്‍ കൊളുത്തിയിടും.

തനിക്കും തല്ലു കിട്ടാത്ത ദിവസങ്ങള്‍ വിരളം. രാത്രി, ഭക്ഷണത്തില്‍ ഉപ്പ് കൂടി അല്ലെങ്കില്‍ ചോറു വേവ് കൂടി.. കുറ്റങ്ങള്‍ അനവധി. പാത്രം വലിച്ചെറിയലും അതിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രം. പൂവിതറിയപോലെ കിടക്കുന്ന ചോറ് പെറുക്കിയെടുക്കുമ്പോളായിരിക്കും ഒരു തള്ള്. ഒരു ചവിട്ട്. ഒരു അടി എന്തുമാവാം. എല്ലാം സഹിക്കും. എന്തിനെന്നറിയില്ല. ഒരിക്കലും എതിര്‍ത്തു പറയാറില്ല. കാലം കുറെയായില്ലേ. എല്ലാം ശീലമായി. അല്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി പാത്രമെല്ലാം കഴുകി വരുമ്പോഴേക്കും അസിക്ക ഉറക്കം പിടിച്ചിരിക്കും. ഹസ്ന മോളും അബുമോനും നേരത്തെ ഉറക്കം പിടിച്ചിരിക്കും. താന്‍ തനിച്ചാവുന്ന സമയങ്ങള്‍. അല്ലെങ്കിലും എല്ലായ്പ്പോഴും താന്‍ തനിച്ചു തന്നെയായിരുന്നു. വെറുതെ ഒറ്റക്കിരുന്ന് ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൂട്ടുന്ന സ്വഭാവം തനിക്കു ചെറുപ്പം മുതലേയുണ്ട്.

അസിക്കായുടെ പായുടെ ഒരരുകില്‍ വന്നു കിടക്കും. പതുക്കെ ഉറക്കം കണ്ണുകളിലേക്കിറങ്ങിവരും. അസിക്ക ബോധമില്ലാത്ത ഉറക്കത്തിലായിരിക്കും. ചില രാവുകളീല്‍ ഇരുളിലെപ്പോഴൊ ഒരു കൈ തന്നെ പുണരുന്നതായറിയും. താന്‍ പതുക്കെ ഉറക്കം വിട്ടെഴുന്നേല്‍ക്കും. അസിക്കായുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് ഉയരുന്ന സമയമാണത്. ഈ സമയത്തിനായിരുന്നോ ഇതുവരെയുള്ള കാത്തിരിപ്പെന്നു തോന്നിപ്പോകും. തന്നോട് ഏറ്റം ഇഷ്ടം തോന്നുമ്പോഴാണ് മാറുകള്‍ക്കിടയില്‍ താടിയുരസിക്കൊണ്ട് അസിക്ക പറയും നിനക്ക് ആടിന്റെ മണമാണെന്ന്. പാത്തുമ്മയുടെ മണം. കഴിഞ്ഞ മാസം ഒരു മലകൊറ്റന്‍ വന്നിരുന്നു. പാത്തുമ്മയുമായി കുറേ നേരം സല്ലപിച്ചിട്ടവന്‍ അവന്റെ വഴിയേ പോയി. അസിക്കയും തന്റെ കൃത്യം കഴിഞ്ഞു ഒരു ഭാഗത്തേക്കു ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. പാവം, നാളെ കാലത്തെണീറ്റ് പോവേണ്ടതല്ലേ. ഉറങ്ങട്ടെ. ഇനി ഞാനും ഉറങ്ങട്ടെ.

(തുടരും. ഒരു തുടരനാണ്. വേണോ വേണ്ടേ എന്നറിയിക്കുമല്ലൊ :))