തളിക്കുളം, പ്രശാന്ത സുന്ദരമായ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമം. ഒരു ടിപ്പിക്കല്‍ കേരളഗ്രാമത്തിന്റെ ഡിഫൊള്‍ട്‌ സെറ്റിങ്ങ്സെല്‍ ഉള്ള, കേരള ഭൂമിശാസത്രത്തിന്റെ ഒരു സുവര്‍ണ്ണ ഏട്. കേരലത്തിന്റെ കള്ളുതലസ്ഥാനമായ അന്തിക്കാടും മുറ്റിച്ചൂരും ഭാഗങ്ങളെ തന്നില്‍ നിന്ന് കഴിയുന്നത്ര അകറ്റി നിര്‍ത്താന്‍ തളിക്കുളത്തിനു കിഴക്കേ അതിര്‍ത്തിയില്‍ കനോലിക്കനാല്‍ ഒരിക്കല്‍ നിറഞ്ഞും പിന്നെ നിറയാതെയും ഒഴുകുന്നു. പടിഞ്ഞാറ്‌ ഇന്ത്യയുടെ അതിര്‍ത്തി അറബി കടല്‍. വടക്കും തെക്കും രണ്ടു ഭീമാകാരന്മാരായ പഞ്ചായത്തുകള്‍ വാടാനപ്പള്ളിയും നാട്ടികയും. ഇവരുടെ ഇടയില്‍ കിടന്നു വികസനകാര്യത്തില്‍ ശ്വാസമ്മുട്ടി മരിക്കാറായിരിക്കുന്നു എന്റെ കൊച്ചു ഗ്രാമം. ഏതായാലും പറഞ്ഞുവന്നതിതല്ല.
ഈ ഗ്രാമത്തിലെ പത്താംകല്ല്‌ എന്ന പേരുള്ള ഒരു കൊച്ചു പ്രദേശം. അവിടുത്തെ ബാലികാബാലന്മാരുടെ ഹയര്‍ എഡുക്കേഷന്റെ അനന്തസാധ്യതകളുടെ അവസാനവാക്കായ സി യം എസ്‌ യു പി സ്കൂള്‍. ഈ സരസ്വതീമന്ദിരത്തിന്റെ ജീവാത്മാവും പരമാത്മാവുമായ കിട്ടുണ്ണി മാഷ്.
അഞ്ചര അഞ്ചെമുക്കാലടി പൊക്കം കറുത്ത്‌ മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതി. മുഖത്തൊരു വട്ടക്കണ്ണട. ഹിറ്റ്‌ലര്‍ സ്മരണകളുറങ്ങുന്ന ഇരുവര മീശ. ബാക്കിയുള്ള മാലോകരെയെല്ലാം പുച്ഛം നിറഞ്ഞ നോട്ടം. (ജന്മനാ അന്ധന്‍ എന്ന പോലെ ജന്മനാ പുച്ഛന്‍) ഇടതുകക്ഷത്ത്‌ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ച മുണ്ടിന്‍ തലപ്പ്‌. കയ്യില്‍ തന്നെക്കാള്‍ വീതിയേറിയ ലാത്തി. വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കും അദ്ധ്യാപകര്‍ക്കും ഒരുപോലെ പേടി സ്വപ്നം. ഇതാണ്‌ കിട്ടുണ്ണിമാഷുടെ ഒരു പൂര്‍ണ്ണകായ ഹിസ്റ്ററി.
വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെയെല്ലാം ഇടം വലം വീക്കി വീക്കി മുന്നേറുന്ന മാഷിന് ഒരേ ഒരു വീക്നെസ്സെ ഉള്ളൂ ഈ ഭൂമി മലയാളത്തില്‍. അതാണ്‌ ഇപ്പോള്‍ ചുട്ടെടുത്ത ആവിപറക്കും പുട്ട്. അതെ, താങ്കള്‍ മനസ്സില്‍ കണ്ടതു തന്നെ, അരിപ്പുട്ട് ബിറ്റ്വീന് ബിറ്റ്വീന് അരി പൊടിയും തേങ്ങ ചിരവിയതും അഞ്ചെ ഇസ്റ്റു ഒന്ന് എന്ന പ്രൊപോഷനില്‍ ഒരു അലുമിനിയം പൈപിനകത്ത് ഇന്‍സര്‍ട്ട് ചെയ്ത്, അടുപ്പത്തുള്ള പോട്ടില്‍ വെള്ളം ബോയിലിയിട്ട്, അതിന്റെ സ്റ്റീം കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന അതേ പുഡ്ഡിംഗ്‌ തന്നെ. റൈസ്റ്റ് സ്റ്റീം കേക്ക്. ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലായില്ലെ ഗ്രാമത്തിലാണേലും മോഡേണ്‍ ഫുഡ്ഡാണ് മാഷിനിഷ്ടമെന്ന്.
മൂന്ന് അമ്പത്തി അഞ്ചിന് ‘ജനഗണമന‘ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും അറ്റന്‍ഷനായി നിന്ന് പുസ്തകങ്ങളും പേന പെന്‍സില്‍ മറ്റു മാരകായുധങ്ങളുമെല്ലാം ബാഗില്‍ എടുത്ത് വച്ച് ഓടാനായി നില്‍ക്കും. കിട്ടുണ്ണിമാഷ് മാഷാണെങ്കിലും മാഷും അറ്റന്‍ഷനായി നിന്ന് ഒരുക്കങ്ങള്‍ തുടങ്ങും പുറപ്പെടാനായി. സ്കൂള്‍ വിട്ടാല്‍ മാഷ് നേരെ വച്ചു പിടിക്കും പത്താംകല്ലു സിറ്റിയിലേക്ക്‌.
പത്താംകല്ലെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ അതൊരു ഒന്നൊന്നര സിറ്റിയാണേ. സിറ്റിക്ക്‌ ഒത്ത നടുവില്‍ ഒരു പേരാല്‌. അതില്‍നിന്നും പെരുപാമ്പുകളെപ്പോലെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വേരുകള്‍. അതിനടിയില്‍ വിജയേട്ടന്റെ കപ്പലണ്ടി പീട്യ. റോഡിനിരുവശവുമായി മറ്റു ചില പീട്യകള്‍. കെ എസ്‌ തളിക്കുളത്തിന്റെ പാത്രക്കട. സക്ക്രിയക്കാടെ പലചരക്കുകട, ബാബുന്റെ മുടിവെട്ടുകട, ഇമ്പോര്‍ട്‌ എക്സ്പോര്‍ട്ട്‌ എമ്പ്ലോയീസ്‌ യൂണിയന്‍ ഓഫിസ്‌, പിന്നെ അന്തിക്കൊന്നു മിനുങ്ങാന്‍ ഒരു കള്ളുഷാപ്‌. റോഡിനു മറുവശത്തായി കുതിരക്കാരന്റെ സൈക്കിള്‍ കട, ഈ കടയ്ക്കടുത്തുള്ള മധുരിമ ഫൈവ്‌ സ്റ്റാര്‍ തട്ടുകടയാണ്‌ മാഷുടെ അന്തിമലക്ഷ്യം .
മധുരിമയില്‍ നിന്നൊരുകുറ്റി ആവിപറക്കും പുട്ടുതട്ടിയില്ലേല്‍ അന്നേദിവസം മാഷിന് അപൂര്‍ണ്ണമാണ്‌. ഹോട്ടലില്‍ വരുന്നതിനും പുട്ടകത്താക്കുന്നതിനും പുറത്തുവന്ന്‌ വിജയേട്ടന്റെ പീട്യേന്ന്‌ ഒരു ചാര്‍മിനാര്‍ പുകക്കുന്നതിനും പിന്നെ തന്റെ വീടിനടുത്തേക്ക്‌ പോകുന്ന കെ കെ മേനോന്‍ ബസ്സില്‍ കയറി സ്ഥലം കാലിയാക്കുന്നതിനും ബസ്സിനേക്കാളും കിറുകിറുത്യമായ സമയ നിഷ്ടയുണ്ടായിരുന്നു മാഷിന്. മാഷ് വരുന്ന സമയം നോക്കി കയ്യേല്‍ കിടക്കുന്ന വാച്ചിന്റെ സമയം വരെ അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാമെന്നൊരു കിംവതന്തി പത്താംകല്ല്‌ ദേശീയപാതയിലൂടെ ഇടക്ക്‌ ലൂണ ഓടിച്ചു പോകുന്നതു കാണാം.
പതിവുപോലെ അന്നും മധുരിമയിലെ ആവിപറക്കുന്ന പുട്ടിന്റെ മധുരസ്മരണകളില്‍, കിട്ടാവുന്നത്ര വേഗത്തില്‍ സ്കൂളിന്റെ പടികടക്കുകയായിരുന്നു മാഷ്. അപ്പോഴാണ്‌ ഏഴാം ക്ലാസ്സിലെ ഇസ്മായിലിന്റുപ്പ മക്കാര്‍ക്ക ആ വഴി വന്നത്‌. മാഷ് ഒന്നു ബ്രൈക്ക്ചവിട്ടി സൈഡൊതുക്കി മുന്നോട്ടു പോകാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, മക്കാര്‍ക്ക ആരാ മോന്‍.
"ല്ല മാശേ, ങ്ങള്‍ത്‌ ബ്ട്ക്കാ ഈ ബാലുമ്മെ തീപിടിച്ചപോലെ പായിണീ?"
"അല്ല അതുപിന്നെ മക്കാരെ..." മാഷുടെ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ശ്രമം പാളുന്നു. മാഷിനു സംസാരിക്കേണ്ടി വരുന്നു.
"ങ്ങള്‌ നിക്കീന്ന്‌. ഇന്നലെ ആ ബലാല് ബീട്ടിബന്ന്‌ പറഞ്ഞീ ന്നോട്‌ ങ്ങളെ ബന്ന്‌ കാണാന്‍, എന്താ ബിശേസം മാശെ?"
മോന്‍ ഇസ്മായില് എന്തോ കൊസ്രാങ്കൊള്ളി ഒപ്പിച്ചതിന് അച്ചനെ കൊണ്ടുവന്നിട്ട് ക്ലാസില്‍ കയറിയാല്‍ മതി എന്നു പറഞ്ഞ ആ സമയത്തോട് പുച്ഛം തോന്നി മാഷിന്. ശപിക്കണമെന്നു വരെ തോന്നിപ്പോയി. തനെ പുട്ട് മണി തന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നു... അതിനിടയില്‍ ഇയാള്‍...
"അതെ, ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു ഇസ്മായിലിനോട്‌"
"ഞമ്മക്ക്‌ ഇപ്പളാ ഒയ്‌വ്‌ കിട്ട്യേമ്മാശേ. എന്താ പ്രസ്നം മാശെ"
"അതൊക്കെ പിന്നെ പറയാം മക്കാരെ. നിങ്ങള്‍ നാളെ വാ" വീണ്ടും പാളുന്ന ശ്രമം. മാഷുടെ മനസ്സ്‌ പ്രിയ പുട്ടിനെക്കാണാന്‍ വെമ്പുന്നു.
"ങ്ങള്‌ പറമാശേ" മക്കാര്‍ക്ക വിട്ടിട്ടുവേണ്ടെ മാഷിന് പുട്ട് വയറ്റിലേക്ക് ഇന്‍പുട്ടാന്‍.
ഇസ്മായിലിന്‌ ഇന്നലെ കൊടുത്തതൊന്നുംപോരാതെ, ബാപ്പാനെ വിളിച്ചു വരാന്‍ പറഞ്ഞത്‌ വീട്ടില്‍ നിന്ന് കിട്ടാനുള്ളത്‌ ഇസ്മായിലിന്‌ കുറഞ്ഞുപോകേണ്ട എന്ന ഒരേ ഒരു സദുദ്ദേശത്തോടെ മാത്രമാണ്‌. വഴീല്‍ വെച്ച്‌ പറഞ്ഞാല്‍ ബാപ്പാക്ക്‌ അതിന്റെ സീരിയസ്നെസ്സ്‌ മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലോ. മധുരിമയിലെ തന്റെ പ്രാണ സഖി ‘പുട്ട്‘ തന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നു. അതിനിടയില്‍ കേറി വന്നോളും ഓരോന്ന്‌. ഏതായാലും പറഞ്ഞ്‌ സ്ഥലംവിടാന്‍ മാഷ് തീരുമാനിച്ചു. അടുത്തിരുന്ന രാജുവിനെ ഇസ്മായില് പേനകൊണ്ട്‌ കുത്തിയതും രണ്ടുപേരും അടികൂടിയതും ഒരുവിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ച്‌ മാഷ് പറഞ്ഞു "എന്ന ഞാന്‍ നീങ്ങട്ടേ. ഇസ്മായിലിനെ ഒന്നു സൂക്ഷിക്കണം."
"അത്‌ ഞമ്മളേറ്റ്‌ മാശെ, ങ്ങള്‌ ബേജാറാവേണ്ട".
മക്കാര്‍ക്ക സൈക്കിളെല്‍ തെക്കോട്ടും മാഷ് വെടികൊണ്ട പന്നിപോലെ വടക്കോട്ടും വച്ചുപിടിച്ചു.
മധുരിമയിലെ ചില്ലലമാരയിലിരുന്ന്‌ ബോണ്ടയും വടയും സുജിയനും പഴമ്പൊരിയും (പലതിനും നല്ല പ്രായം തോന്നുന്നുണ്ട്‌) മാഷെ നോക്കി ചിരിച്ചു. പുട്ടുപെണ്ണിനെ മനസ്സിലിട്ടു താലോലിച്‌ ഓമനിച്ചു വളര്‍ത്തുന്ന മാഷുണ്ടോ ഈ ചിരിയില്‍ മയങ്ങുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്റെ പ്രാണേശ്വരിയായ പുട്ടിനൊപ്പം ചിലവഴിക്കേണ്ട അമൂല്യ നിമിഷങ്ങള്‍ മക്കാര്‍ക്ക തട്ടിയെടുത്തതിന്റെ വൈക്ലബ്യവും.
തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഒരു കുറ്റി പുട്ട് മാഷ് ഒന്നു കൂടെ നോക്കി. അതില്‍ ഒരു കഷണമെടുത്ത്‌ 90 ഡിഗ്രീ തിരിച്ചു വെച്ചു. ഐസ്രൂട്ടാരന്‍ അണ്ണാച്ചി തന്റെ ഹോണ്‍ മുഴക്കാന്‍ ബലൂണില്‍ അമര്‍ത്തുന്ന പോലെ മാഷ് പുട്ടിനെ ഉള്ളം കയിലാക്കി ഒരു പ്രസ്സിംഗ്‌. തേങ്ങയും പൊടിയും എല്ലം മിക്സഡ് ലൈക് കോണ്‍ക്രീറ്റ് മിക്സ്ചര്‍. പിന്നെ ചെറിയ ചെറിയ ഉണക്കപുട്ടുപിടികള്‍ മാഷുടെ തിരുവായിലേക്ക് തിരുവെഴുന്നള്ളത്ത് നടത്തി. ശേഷം ഒരു കവിള്‍ ചായ. പിന്നെയും പുട്ട്. ബിറ്റ്വീന് ബിറ്റ്വീന് പുട്ട് ആന്‍ഡ് ചായ. പുട്ടുണ്ടാക്കുന്നപോലെ പുട്ടുകഴിക്കുന്ന കിട്ടുണ്ണിമാഷ്. മാഷ് രണ്ടുകഷ്ണം പുട്ടിന്റെ കഥ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അടുത്ത കഷ്ണത്തില്‍ തന്റെ പ്രസ്സിംഗ്‌ പരിപാടിക്ക്‌ കോപ്പുകൂട്ടുന്നു.
"മാഷ്ടെ ബസ്സ്‌ വന്നല്ലൊ മാഷെ" കടക്കാരന്‍ മനോഹരന്റെ മനോഹരമായ കമന്റ്‌ മാഷിന്റെ കര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍ ഇടിത്തീയായ് പെയ്തിറങ്ങി.
കേട്ടതുപാതി കേള്‍ക്കാത്ത മറ്റേപാതി പ്രസ്സിങ്ങിനു വെച്ച പുട്ട് പ്രസ്സാതെ പൊടിക്കാതെ നേരെ തിരുനാവായിലേക്ക് ഒരു അമക്കല്‍. ആ മഹാ വായില്‍ ഇനി കടുകിടാന്‍ സ്ഥലമില്ലത്തതിനാല്‍ ചായ ഔട്ട്‌. നിറഞ്ഞവായയുമായി (വയറല്ല കേട്ടൊ) മുണ്ടും പൊക്കിപ്പിടിച്ച്‌ തന്റെ ബസ്സുപിടിക്കാന്‍ ശ്രീഹരിക്കോട്ടയില്‍ നിന്നു വിട്ട വാണം പോലെ ഒരു പാച്ചില്‍. പാച്ചിലിനിടയില്‍, തനിക്കു വേണ്ടത്ത്ര ശ്രദ്ധനല്‍കതെ ഓടിയതില്‍ പ്രതിഷേധം അറിയിച്ച്‌ കാല്‍ അടുത്തു കണ്ട കല്ലിനെ കൂട്ടുപിടിച്ച്‌ മാഷെ തട്ടിമറിച്ചു താഴെയിട്ടു. "വീണിതല്ലോകിടക്കുന്നു ധരണിയില്‍...". “ഹമ്മേ”, “ഹയ്യൊ”, അല്ലെങ്കില്‍ കലിപ്പ് സ്റ്റൈലേല്‍ “രക്ഷിപ്പീരടെ”, അല്ലെല്‍ ഇന്നച്ചന്‍ സ്റ്റൈലേല്‍ “ഞാന്‍ ഇതാ പോണേ....” എന്നീ ആശ്ചര്യദായകങ്ങളൊന്നും പുട്ടിനാല്‍ സീല്‍ചെയ്ത മൌത്തില്‍നിന്നും നിര്‍ഗ്ഗളിച്ചില്ല. തൃപ്പാദം പൊട്ടി തൃരക്തം ചിന്തിയെങ്കിലും തൃവായിലെ ഒരുമണിപുട്ടുപോലും ചിന്തിയില്ല എന്നത്‌ പ്രത്യേകം പ്രസ്താവ്യമാണ്‌. തപ്പിപ്പിടിച്ചെഴുന്നേറ്റ്‌ ഒരു വിധം ഓടി ബസ്സ്പൂകിയ മാഷ് പത്താംകല്ലുവിട്ടത്‌ ഒരു ഓമനപ്പേരിനുടമയായിട്ടയിരുന്നു. "പുട്ടുമിണു‍ങ്ങി".
ടിക്കറ്റെടുക്കാന്‍ കണ്ടക്റ്ററോട് “ഒരു തൃപ്രയാര്‍” ചോദിച്ച മാഷ്, വിഷുവിനു കിഴക്കെ മുറ്റത്തു കത്തിക്കുന്ന പൂക്കുറ്റിയേക്കാള്‍ വിശേഷമായി വായിലുള്ള പുട്ടും തേങ്ങയും കണ്ടക്റ്ററുടെ മുഖത്തേക്ക് ഫയര്‍ ചെയ്തത് എനിക്ക് അന്നു ബസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന മുത്തവ പറഞ്ഞറിവുമാത്രം.
ഇസ്മായിലും കൂട്ടരും വരുംതലമുറക്കു കൈമാറാനും കാത്തു വെക്കനുമായി ഈ സംഭവത്തെ ഒരു ഗാനരൂപത്തില്‍ ക്രോഡീകരിച്ച് സംഗീതം നല്‍കി കോറസ്സായി നാടുമുഴുവന്‍ പാണനെപ്പോലെ പാടിനടന്നു.
"ഓടിവരും ബസ്സുകളില്‍ ചാടിക്കേറും മാഷെ
ചാടിക്കേറി മറിഞ്ഞുവീഴും പുട്ട്മ്മ്ണ്‍ങ്ങി മാഷേ
കിട്ടുണ്ണിമാഷേ കിട്ടുണ്ണിമാഷേ“
Showing posts with label കിട്ടുണ്ണിമാഷ്. Show all posts
Showing posts with label കിട്ടുണ്ണിമാഷ്. Show all posts
Friday, April 24, 2009
Sunday, February 11, 2007
കണ്ണന്റെ സെന്റര്‍സ്പ്രെഡ്‌ | Susmeram
ഇന്നലെ കണ്ണന്‍ വെച്ച പാരക്ക്‌ മറുപാരവെക്കാനൊരു കിടിലന്‍ ഐടിയ കത്തിയ തലയുമായാണ്‌ ഇസ്മായില് കിടക്കവിട്ടെഴുന്നേറ്റത്‌. ഇന്നെങ്കിലും അതിനു പകരം വീട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ ശരിയാവില്ല. ഇന്ന് കണ്ണനൊ അവന്റെ അനിയത്തിക്കോ ഇട്ട്‌ രണ്ടു പൊട്ടിച്ചിട്ടു തന്നെ കാര്യം.
പിന്നെ ഉദയന്‍. അവനും വച്ചിട്ടുണ്ട്‌. 'അവന്‍ വലിയ ടീചര്‍ടെ മോനല്ലെ. പിന്നെങ്ങനാ. ആ ഈനാമ്പേച്ചിയാ മറ്റേ മരപ്പട്ടിക്ക്‌ കൂട്ട്‌' ഇസ്മായിലിന്റെ മനസ്സിലൂടെ പലവിധ ചിന്തകള്‍ കടന്നു പോയി.
.......
ക്ലാസ്സിലെ ലീഡറാണ്‌ ഉദയന്‍. സ്കൂളിലെ ശാരദമണിറ്റീച്ചറെ മോന്‍. വലിയ പടിപ്പു കാരന്നാണെന്നാ അവന്റെ ഭാവം. അതിനു വളംവച്ച്‌ വെള്ളൊഴിക്കാന്‍ ബാക്കി ടീചര്‍മാരും മാഷമ്മാരും. എന്തെന്നാല്‍ ശാരദമണി ടീച്ചര്‍ സ്കൂളിന്റെ ഹെട്ടീച്ചറല്ലെ.
കിട്ടുണ്ണിമാഷിന്റെ കണക്ക്‌ ക്ലാസ്‌ ഒരു കണക്കിനു ആടിയും ഉലഞ്ഞും കൂട്ടിയും കുറച്ചും മുന്നോട്ടു പോകുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ 7 ഏയിലെ ഒരു കുട്ടീടച്ഛന്‍ മാഷെക്കാണാന്‍ വന്നത്‌. ഈ പുട്ട്‌മിണുങ്ങീനെക്കാണാന്‍ കൊല്ലത്തില്‍ മുന്നൂറ്ററുപത്തഞ്ചു ദിവസോം കുട്ടികളുടെ വീട്ടിലുള്ളോര്‍ ഈ സ്കൂളില്‍ വരുന്നതല്ലെ. അതിലൊരു പുതുമേം ഇല്ല.
മാഷ്, ഉദയനെ ക്ലാസിന്റെ അച്ചടക്കത്തിന്റെ ഭാരമേല്‍പിച്ച്‌ രക്ഷിതാവിന്നടുത്തേക്ക്‌ നീങ്ങി. ഒരു പേനയും പുസ്തകവുമായി ഉദയന്‍ മാഷെ മേശേടടുത്ത്‌ വന്നു നിന്നു, സംസാരിക്കുന്നവരുടെ പേരെഴുതി വെക്കാന്‍. തന്റെ കഴുക ദൃഷ്ടികളുമായി ഉദയന്‍ കുട്ടികളെ സ്കാനിംഗ്‌ ആരംഭിച്ചു.
തന്റെ മലയാളം പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു കടലാസെടുത്ത്‌ രമേഷിനു കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു ഇസ്മായില്. ഇതു കണ്ട്‌ മുന്‍-ബഞ്ചിലിരുന്ന കണ്ണന്‍ അതു തട്ടിപറിച്ചു.
'ഡാ അതിങ്ങു താഡാ' അതു തിരിച്ചു ചോദിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ ഇസ്മായിലിന്റെ പേരു ഉദയന്റെ ലിസ്റ്റില്‍ കേറി.
ഒരു കൊലപാതകം ചെയ്താലും പത്തെണ്ണം ചെയ്താലും ഒരിക്കലല്ലേ തൂക്കിക്കൊല്ലു എന്ന അറിവിന്റെ പിന്‍ബലത്തില്‍, ഇസ്മായില് പൂര്‍വാദികം ശക്തിയായി കണ്ണനോട്‌ വഴക്കു തുടങ്ങി. ഉദയന്റെ ലിസ്റ്റില്‍ പേരുകള്‍ കൂടിവന്നു. അടി മൂര്‍ദ്ദന്യതയിലെത്തിയ സമയത്താണ്‌ പുട്ട്മിണുങ്ങി കയറി വന്നത്‌. ഈ തക്കത്തിന്‌ കണ്ണന്‍ ആ കടലാസ്‌ അവന്റെ പോക്കറ്റില്‍ ഭദ്രമായെടുത്തു വച്ചു.
പുതുതായി ചാര്‍ജെടുത്ത ഏമാന്‌, ഭരണ പ്രദേശത്തെ ക്രമസമാധാന സ്ഥിതി വിവരക്കണക്കേല്‍പ്പിക്കുന്ന ഏഡ്‌ കുട്ടമ്പിള്ളയെപ്പോലെ, ഉദയന്‍ കുട്ടികളുടെ പേരെഴുതിയ ലിസ്റ്റ്‌ കിട്ടുണ്ണി മാഷ്ക്ക്‌ കൈമാറി. കൂടെ ഒരു വിവരണവും.
'ഇസ്മായിലും കണ്ണനും അടികൂടി മാഷെ'
ഇതു മാത്രമായിരുന്നു ഇസ്മായിലിന്റെ കണ്ണില്‍, ഉദയന്‍ ചെയ്ത മഹാപരാധം.
മാഷ് നേരെ ഇസ്മായിലിരിക്കുന്ന ലാസ്റ്റ്‌ ബഞ്ചിനടുത്തെത്തി. ഇസ്മായിലിനെം കണ്ണനേം പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി തന്റെ ലാത്തി കൊണ്ട് കൈകളില്‍ രണ്ടുവീതം പൊട്ടിച്ചു. എന്നിട്ട്‌ മാഷ് ചോദിച്ചു.
"എന്തിനാടാ ഇവിടെ കിടന്നടികൂടിയത്‌?" കിട്ടിയ അടിയും വാങ്ങി, കിട്ടിയതു ലാഭം എന്ന മട്ടില്‍ ഇരിക്കാനാഞ്ഞ ഇസ്മായിലിന്‌ ഈ ചോദ്യം നിന്ന നില്‍പില്‍ ഇടിവെട്ടു കൊണ്ട പോലെയായി. കണ്ണനും ഇസ്മയിലും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി. രമേഷ്‌ ഒന്നുമറിയാത്ത്‌ പോലെ കണക്കു പുസ്തകവും നോക്കിയിരുന്നു.
"പറയെഡാ വേഗം" മാഷ് വീണ്ടും.
"അതു... പിന്നെ.... മാഷെ...." ഇസ്മായില് വിക്കി വിക്കി ചൊല്ലി.
"എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന പേപ്പര്‍ കണ്ണന്‍ തട്ടിപ്പറിച്ചിട്ടാ മഷെ" അന്നേരം മറ്റു മറുപടികളൊന്നും ആലോചിച്ചു വച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ ഇസ്മായില് സത്യം പറഞ്ഞു.
"എവിടെടാ ആ പേപ്പര്‍?" കിട്ടിയ അടിയും വാങ്ങി നിക്കറിന്റെ പോകെറ്റില്‍ കയ്യിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന കണ്ണനോടായി മാഷിന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം.
മാഷ് ഇത്രയും ഡീറ്റയിലായി കേസന്വേഷണം നടത്തുമെന്ന് സ്വപ്നേപി നിരൂപിക്കാത്ത കണ്ണന്‍, പെട്ടെന്ന് പോക്കറ്റില്‍ നിന്നു കയ്യെടുത്തു. ഇതു കണ്ട മാഷ് കണ്ണനെ പിടിച്ചു നീക്കി നിര്‍ത്തി അവന്റെ പോകെറ്റില്‍ കയ്യിട്ടു.
നിന്ന നില്‍പില്‍ താന്‍ ഉരുകിയൊലിച്ചു പോകുമോ അതൊ മരവിച്ച് ഉറ്അച്ചു പോകുമൊ എന്നൊന്നും മാഷിനു മനസ്സിലായില്ല. കീശക്കുള്ളിലില്ലാത്ത പേപറിനെ അന്വേഷിച്ച്‌ ചെന്ന മാഷ്, കീശതന്നെയില്ലെന്നറിഞ്ഞത്‌ കണ്ണന്റെ കണ്ണായ സ്ഥലത്ത്‌ തന്റെ കൈകൊണ്ടപ്പോഴാണ്‌. ഷോക്കേറ്റ പോലെ കൈ പിന്‍വലിച്ച മാഷിന്റെ അപ്പൊഴത്തെ മുഖഭാവം നവരസങ്ങളില്‍ പത്താമത്തേതായിരുന്നു. കടിച്ച പാമ്പിനെ കൊണ്ട് വിഷമിറപ്പിക്കുന്ന പോലെ അടിച്ച കൈ കൊണ്ട് തടവിച്ചതിന്റെ ആത്മ സംതൃത്പ്തി കണ്ണന്റെ മുഖത്ത്‌.
ജാള്യത മറക്കാന്‍ കര്‍ക്കശതയുടെ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞ്‌ മാഷ് കണ്ണന്റെ ഇടത്തേ പോക്കറ്റിലും കയ്യിട്ടു. അന്വേഷിച്ചത്‌ കണ്ടെത്തിയതു കൊണ്ടും, കഴിഞ്ഞ പോക്കറ്റിലെ വ്യത്യസ്തമായ അനുഭവം മനസ്സില്‍ വച്ചു കൊണ്ടും, എത്രയും വേഗം കിട്ടിയപേപ്പറും കൊണ്ട് കീശകാലിയാക്കി മാഷ്.
"ഇതാണൊഡാ ഇസ്മായിലിന്റേന്ന് എടുത്ത പേപ്പര്‍?" മാഷ് കണ്ണനോട്‌ ചോദിച്ചു.
"അതെ" ഇനിയെന്ത്‌? വരുന്നത്‌ വരുന്നോടത്തു വച്ചു കാണാം എന്ന മട്ടില്‍ കണ്ണന്‍ പറഞ്ഞു.
തനിക്കേതായലും നറുക്കു വീണ സ്ഥിതിക്ക്‌ ഇസ്മായിലിനെം അതില്‍ കൂടെ ചേര്‍ക്കാം എന്ന ഒരു ദുരുദ്യേശവും ആ 'അതേ' യില്‍ ഒളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു.
പോക്കറ്റിലെ കണ്ണനെ പിടിച്ചതിന്റെ ചവര്‍പ്പു മാറ്റുവാന്‍ മാഷിനു കിട്ടിയ മധുരമിട്ടായിയാണോ ആ തുണ്ടു കടലാസ്‌? കടലാസ്‌ മടക്കുകള്‍ നീര്‍ത്തിയ മാഷ്, യോദ്ധയിലെ ജഗതിയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും വിധം, പതുങ്ങി, ചളുങ്ങി, മണുങ്ങി മണുങ്ങനായി കണ്ണു തള്ളി നിന്നു. അല്ലേലും ഇത്രെം കുട്ട്യേള്‍ നോക്കി നില്‍കുമ്പോള്‍, ആദിപാപത്തിലെ അഭിലാഷേടെ പടമുള്ള നാനയുടെ നടുക്കണ്ടം കയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍ മാഷ്ക്ക്‌ പിന്നല്ലാതെ കോള്‍മയില്‍ കൊള്ളാനൊ, രോമാഞ്ച കഞ്ചുകനാവാനോ, തന്റെയുള്ളിലുള്ളത്‌ പുറത്തു കാണിക്കാനൊ പറ്റില്ലല്ലൊ.
കേസിന്റെ കൂടുതല്‍ വിശദീകരണങ്ങലിലേക്കു കടക്കാതെ, കടന്നാല്‍ ഇനി അടുത്ത കുരിശ്‌ എന്താണെന്നരിയാത്തതിനാല്‍, മാഷ്, കണ്ണനും ഇസ്മായിലിനും തുടയില്‍ അഞ്ച്‌ വീതം ചൂരല്‍ പഴം കൊടുത്തു. അന്നത്തെ ക്ലാസ്‌ അത്രമതിയെന്നു പറഞ്ഞ്‌ ഉദയനു ചെങ്കോല്‍ കൈമാറി. കിട്ടുണ്ണിമാഷ് സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു.
"ഇതൊക്കെ മാഷമ്മാരുടെ ഒരു അഡ്ജസ്റ്റ്‌മന്റ്‌ ഓഫ്‌ കേരളയല്ലെ. അഭിലാഷ മോളേം കൊണ്ടല്ലെ പോക്ക്‌. പുട്ട്മിണുങ്ങി ഓട്യാലെവടം വരെ" കണ്ണന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.
(അടുത്ത ലക്കത്തില്‍ അവസാനിപ്പിക്കാം)
പിന്നെ ഉദയന്‍. അവനും വച്ചിട്ടുണ്ട്‌. 'അവന്‍ വലിയ ടീചര്‍ടെ മോനല്ലെ. പിന്നെങ്ങനാ. ആ ഈനാമ്പേച്ചിയാ മറ്റേ മരപ്പട്ടിക്ക്‌ കൂട്ട്‌' ഇസ്മായിലിന്റെ മനസ്സിലൂടെ പലവിധ ചിന്തകള്‍ കടന്നു പോയി.
.......
ക്ലാസ്സിലെ ലീഡറാണ്‌ ഉദയന്‍. സ്കൂളിലെ ശാരദമണിറ്റീച്ചറെ മോന്‍. വലിയ പടിപ്പു കാരന്നാണെന്നാ അവന്റെ ഭാവം. അതിനു വളംവച്ച്‌ വെള്ളൊഴിക്കാന്‍ ബാക്കി ടീചര്‍മാരും മാഷമ്മാരും. എന്തെന്നാല്‍ ശാരദമണി ടീച്ചര്‍ സ്കൂളിന്റെ ഹെട്ടീച്ചറല്ലെ.
കിട്ടുണ്ണിമാഷിന്റെ കണക്ക്‌ ക്ലാസ്‌ ഒരു കണക്കിനു ആടിയും ഉലഞ്ഞും കൂട്ടിയും കുറച്ചും മുന്നോട്ടു പോകുന്നു. അപ്പോഴാണ്‌ 7 ഏയിലെ ഒരു കുട്ടീടച്ഛന്‍ മാഷെക്കാണാന്‍ വന്നത്‌. ഈ പുട്ട്‌മിണുങ്ങീനെക്കാണാന്‍ കൊല്ലത്തില്‍ മുന്നൂറ്ററുപത്തഞ്ചു ദിവസോം കുട്ടികളുടെ വീട്ടിലുള്ളോര്‍ ഈ സ്കൂളില്‍ വരുന്നതല്ലെ. അതിലൊരു പുതുമേം ഇല്ല.
മാഷ്, ഉദയനെ ക്ലാസിന്റെ അച്ചടക്കത്തിന്റെ ഭാരമേല്‍പിച്ച്‌ രക്ഷിതാവിന്നടുത്തേക്ക്‌ നീങ്ങി. ഒരു പേനയും പുസ്തകവുമായി ഉദയന്‍ മാഷെ മേശേടടുത്ത്‌ വന്നു നിന്നു, സംസാരിക്കുന്നവരുടെ പേരെഴുതി വെക്കാന്‍. തന്റെ കഴുക ദൃഷ്ടികളുമായി ഉദയന്‍ കുട്ടികളെ സ്കാനിംഗ്‌ ആരംഭിച്ചു.
തന്റെ മലയാളം പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു കടലാസെടുത്ത്‌ രമേഷിനു കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു ഇസ്മായില്. ഇതു കണ്ട്‌ മുന്‍-ബഞ്ചിലിരുന്ന കണ്ണന്‍ അതു തട്ടിപറിച്ചു.
'ഡാ അതിങ്ങു താഡാ' അതു തിരിച്ചു ചോദിച്ചതിന്റെ പേരില്‍ ഇസ്മായിലിന്റെ പേരു ഉദയന്റെ ലിസ്റ്റില്‍ കേറി.
ഒരു കൊലപാതകം ചെയ്താലും പത്തെണ്ണം ചെയ്താലും ഒരിക്കലല്ലേ തൂക്കിക്കൊല്ലു എന്ന അറിവിന്റെ പിന്‍ബലത്തില്‍, ഇസ്മായില് പൂര്‍വാദികം ശക്തിയായി കണ്ണനോട്‌ വഴക്കു തുടങ്ങി. ഉദയന്റെ ലിസ്റ്റില്‍ പേരുകള്‍ കൂടിവന്നു. അടി മൂര്‍ദ്ദന്യതയിലെത്തിയ സമയത്താണ്‌ പുട്ട്മിണുങ്ങി കയറി വന്നത്‌. ഈ തക്കത്തിന്‌ കണ്ണന്‍ ആ കടലാസ്‌ അവന്റെ പോക്കറ്റില്‍ ഭദ്രമായെടുത്തു വച്ചു.
പുതുതായി ചാര്‍ജെടുത്ത ഏമാന്‌, ഭരണ പ്രദേശത്തെ ക്രമസമാധാന സ്ഥിതി വിവരക്കണക്കേല്‍പ്പിക്കുന്ന ഏഡ്‌ കുട്ടമ്പിള്ളയെപ്പോലെ, ഉദയന്‍ കുട്ടികളുടെ പേരെഴുതിയ ലിസ്റ്റ്‌ കിട്ടുണ്ണി മാഷ്ക്ക്‌ കൈമാറി. കൂടെ ഒരു വിവരണവും.
'ഇസ്മായിലും കണ്ണനും അടികൂടി മാഷെ'
ഇതു മാത്രമായിരുന്നു ഇസ്മായിലിന്റെ കണ്ണില്‍, ഉദയന്‍ ചെയ്ത മഹാപരാധം.
മാഷ് നേരെ ഇസ്മായിലിരിക്കുന്ന ലാസ്റ്റ്‌ ബഞ്ചിനടുത്തെത്തി. ഇസ്മായിലിനെം കണ്ണനേം പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി തന്റെ ലാത്തി കൊണ്ട് കൈകളില്‍ രണ്ടുവീതം പൊട്ടിച്ചു. എന്നിട്ട്‌ മാഷ് ചോദിച്ചു.
"എന്തിനാടാ ഇവിടെ കിടന്നടികൂടിയത്‌?" കിട്ടിയ അടിയും വാങ്ങി, കിട്ടിയതു ലാഭം എന്ന മട്ടില്‍ ഇരിക്കാനാഞ്ഞ ഇസ്മായിലിന്‌ ഈ ചോദ്യം നിന്ന നില്‍പില്‍ ഇടിവെട്ടു കൊണ്ട പോലെയായി. കണ്ണനും ഇസ്മയിലും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി. രമേഷ്‌ ഒന്നുമറിയാത്ത്‌ പോലെ കണക്കു പുസ്തകവും നോക്കിയിരുന്നു.
"പറയെഡാ വേഗം" മാഷ് വീണ്ടും.
"അതു... പിന്നെ.... മാഷെ...." ഇസ്മായില് വിക്കി വിക്കി ചൊല്ലി.
"എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന പേപ്പര്‍ കണ്ണന്‍ തട്ടിപ്പറിച്ചിട്ടാ മഷെ" അന്നേരം മറ്റു മറുപടികളൊന്നും ആലോചിച്ചു വച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ ഇസ്മായില് സത്യം പറഞ്ഞു.
"എവിടെടാ ആ പേപ്പര്‍?" കിട്ടിയ അടിയും വാങ്ങി നിക്കറിന്റെ പോകെറ്റില്‍ കയ്യിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന കണ്ണനോടായി മാഷിന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം.
മാഷ് ഇത്രയും ഡീറ്റയിലായി കേസന്വേഷണം നടത്തുമെന്ന് സ്വപ്നേപി നിരൂപിക്കാത്ത കണ്ണന്‍, പെട്ടെന്ന് പോക്കറ്റില്‍ നിന്നു കയ്യെടുത്തു. ഇതു കണ്ട മാഷ് കണ്ണനെ പിടിച്ചു നീക്കി നിര്‍ത്തി അവന്റെ പോകെറ്റില്‍ കയ്യിട്ടു.
നിന്ന നില്‍പില്‍ താന്‍ ഉരുകിയൊലിച്ചു പോകുമോ അതൊ മരവിച്ച് ഉറ്അച്ചു പോകുമൊ എന്നൊന്നും മാഷിനു മനസ്സിലായില്ല. കീശക്കുള്ളിലില്ലാത്ത പേപറിനെ അന്വേഷിച്ച്‌ ചെന്ന മാഷ്, കീശതന്നെയില്ലെന്നറിഞ്ഞത്‌ കണ്ണന്റെ കണ്ണായ സ്ഥലത്ത്‌ തന്റെ കൈകൊണ്ടപ്പോഴാണ്‌. ഷോക്കേറ്റ പോലെ കൈ പിന്‍വലിച്ച മാഷിന്റെ അപ്പൊഴത്തെ മുഖഭാവം നവരസങ്ങളില്‍ പത്താമത്തേതായിരുന്നു. കടിച്ച പാമ്പിനെ കൊണ്ട് വിഷമിറപ്പിക്കുന്ന പോലെ അടിച്ച കൈ കൊണ്ട് തടവിച്ചതിന്റെ ആത്മ സംതൃത്പ്തി കണ്ണന്റെ മുഖത്ത്‌.
ജാള്യത മറക്കാന്‍ കര്‍ക്കശതയുടെ മുഖം മൂടിയണിഞ്ഞ്‌ മാഷ് കണ്ണന്റെ ഇടത്തേ പോക്കറ്റിലും കയ്യിട്ടു. അന്വേഷിച്ചത്‌ കണ്ടെത്തിയതു കൊണ്ടും, കഴിഞ്ഞ പോക്കറ്റിലെ വ്യത്യസ്തമായ അനുഭവം മനസ്സില്‍ വച്ചു കൊണ്ടും, എത്രയും വേഗം കിട്ടിയപേപ്പറും കൊണ്ട് കീശകാലിയാക്കി മാഷ്.
"ഇതാണൊഡാ ഇസ്മായിലിന്റേന്ന് എടുത്ത പേപ്പര്‍?" മാഷ് കണ്ണനോട്‌ ചോദിച്ചു.
"അതെ" ഇനിയെന്ത്‌? വരുന്നത്‌ വരുന്നോടത്തു വച്ചു കാണാം എന്ന മട്ടില്‍ കണ്ണന്‍ പറഞ്ഞു.
തനിക്കേതായലും നറുക്കു വീണ സ്ഥിതിക്ക്‌ ഇസ്മായിലിനെം അതില്‍ കൂടെ ചേര്‍ക്കാം എന്ന ഒരു ദുരുദ്യേശവും ആ 'അതേ' യില്‍ ഒളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു.
പോക്കറ്റിലെ കണ്ണനെ പിടിച്ചതിന്റെ ചവര്‍പ്പു മാറ്റുവാന്‍ മാഷിനു കിട്ടിയ മധുരമിട്ടായിയാണോ ആ തുണ്ടു കടലാസ്‌? കടലാസ്‌ മടക്കുകള്‍ നീര്‍ത്തിയ മാഷ്, യോദ്ധയിലെ ജഗതിയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും വിധം, പതുങ്ങി, ചളുങ്ങി, മണുങ്ങി മണുങ്ങനായി കണ്ണു തള്ളി നിന്നു. അല്ലേലും ഇത്രെം കുട്ട്യേള്‍ നോക്കി നില്‍കുമ്പോള്‍, ആദിപാപത്തിലെ അഭിലാഷേടെ പടമുള്ള നാനയുടെ നടുക്കണ്ടം കയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍ മാഷ്ക്ക്‌ പിന്നല്ലാതെ കോള്‍മയില്‍ കൊള്ളാനൊ, രോമാഞ്ച കഞ്ചുകനാവാനോ, തന്റെയുള്ളിലുള്ളത്‌ പുറത്തു കാണിക്കാനൊ പറ്റില്ലല്ലൊ.
കേസിന്റെ കൂടുതല്‍ വിശദീകരണങ്ങലിലേക്കു കടക്കാതെ, കടന്നാല്‍ ഇനി അടുത്ത കുരിശ്‌ എന്താണെന്നരിയാത്തതിനാല്‍, മാഷ്, കണ്ണനും ഇസ്മായിലിനും തുടയില്‍ അഞ്ച്‌ വീതം ചൂരല്‍ പഴം കൊടുത്തു. അന്നത്തെ ക്ലാസ്‌ അത്രമതിയെന്നു പറഞ്ഞ്‌ ഉദയനു ചെങ്കോല്‍ കൈമാറി. കിട്ടുണ്ണിമാഷ് സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു.
"ഇതൊക്കെ മാഷമ്മാരുടെ ഒരു അഡ്ജസ്റ്റ്‌മന്റ്‌ ഓഫ്‌ കേരളയല്ലെ. അഭിലാഷ മോളേം കൊണ്ടല്ലെ പോക്ക്‌. പുട്ട്മിണുങ്ങി ഓട്യാലെവടം വരെ" കണ്ണന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.
(അടുത്ത ലക്കത്തില്‍ അവസാനിപ്പിക്കാം)
Subscribe to:
Posts (Atom)
