“സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കടക്കണമെങ്കില് നമ്മള് എന്തു ചെയ്യണം”
ത്രേസ്യാകുട്ടി ടീച്ചറുടെ സന്മാര്ഗ്ഗം ക്ലാസ്. വെള്ളിയാഴ്ചകളില് ഉച്ചക്കുള്ള രണ്ടുമണിക്കൂര് ഇടവേളകളില് അരമണിക്കൂര് കൊണ്ട് കുട്ടികളെ സന്മാര്ഗ്ഗികളാക്കുന്ന പരിപാടിയാണിത്. പള്ളിസ്കൂളുകളിലാണ് സന്മാര്ഗ്ഗികളായ ഭാവിതലമുറയെ വാര്ത്തെടുക്കാനായി ഈ പദ്ധതിയുള്ളത്. കാകൊല്ലം, അരക്കൊല്ലം, കൊല്ലം എന്നീ രീതികളില് ഈ ക്ലാസ്സിനു പരീക്ഷകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചോദ്യം എന്തു തന്നെയായാലും ഞങ്ങള് കുറച്ചു പേര്ക്ക് ഉത്തരം എപ്പോഴും ഒന്നു തന്നെയായിരുന്നു, “ദൈവം”.
ക്ലാസ്സില് ഞങ്ങള് മുസ്ലിം ആണ്കുട്ടികള്ക്ക് ഈ ക്ലാസ്സ് കൊണ്ട് ചില ചില്ലറ പ്രശ്നങ്ങളൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നാമത് വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചസമയത്താണ് ഈ ക്ലാസ്സ്. നമസ്കാരത്തിനായി പള്ളിയില് പോകണം. അര മണിക്കൂര് ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് അപ്പോള് തന്നെ ഓട്ടം തുടങ്ങിയാലാണ് നമസ്ക്കാരം കഴിയുന്നതിനു മുമ്പെന്കിലും പള്ളിയില് എത്താന് പറ്റുന്നത്. പള്ളിയും കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വന്നിട്ടു വേണം ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കാന്. ഈ സമയത്ത് ഞങ്ങളുടെ മറ്റു കൂട്ടുകാര് മൈദാനത്ത് ഏറുമ്പന്ത് കളിക്കുന്നുണ്ടാവും. ഉച്ചക്കലെ ഇടവേള രണ്ടു മണിക്കൂറുണ്ടെങ്കിലും അതില് അരമണിക്കൂര് പോലും ആര്മ്മാദിക്കാന് കിട്ടാറില്ല എന്നതാണ് സത്യം.
ത്രേസ്യാ ടിച്ചറോട് പലപ്പോഴും പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ് ഇക്കാര്യം. എന്നാലും ഫലം മാഫി. ഇങ്ങനെയൊരു ക്ലാസ്സില് വച്ചാണ് മുടിയനായ പുത്രന് നാടുകാണാന് പോയി തിരിച്ചു വന്നപ്പോള്, അച്ചന് ഒരു പോത്തിനെയറുത്ത് നാട്ടുകാര്ക്ക് സദ്യകൊടുത്ത കഥ പഠിച്ചത്. ഈ കഥ പഠിച്ചതിനു ശേഷം, ഉത്തരക്കടലാസ് നോക്കുമ്പോള് ടീച്ചര്ക്ക് ബോറഡിക്കേണ്ട എന്നു കരുതി പരീക്ഷയുടെ ഉത്തരത്തില് നിന്ന് ദൈവത്തിന് അവധി നല്കി. പിന്നെ “മുടിയന്”, “പുത്രന്”, “പോത്ത്”, “നാട്ടുകാര്”, “സദ്യ“ എന്നിങ്ങനെ ഉത്തരങ്ങളുടെ ഒരു നീണ്ട നിര തന്നെ ഞങ്ങള് എഴുതി വച്ചു പോന്നു. പക്ഷെ എല്ലാചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം “ദൈവം” എന്നെഴുതിയപ്പോള് കിട്ടിയിരുന്ന മാര്ക്ക് പോലും ഈ വറൈറ്റി ഉത്തരങ്ങള്ക്ക് കിട്ടിയിരുന്നില്ല എന്നത് മറ്റൊരു സത്യം.
സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കടക്കുന്ന കാര്യമാണ് പറഞ്ഞുവന്നത്. മറന്നിട്ടില്ല.
ടീച്ചര് ഞങ്ങളോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
“ഞാന് എല്ലാവരോടും സ്നേഹത്തോടും കരുണയോടും കൂടി പെരുമാറിയാല് ഞാന് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് പോകുമൊ?”
“ഇല്ല” ഞങ്ങള് കൂട്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“നിരാലംബരായ അനാഥകുട്ടികളെ പരിപാലിച്ച് ജീവിതകാലം കഴിച്ചാല് ഞാന് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കടക്കുമൊ?”
“ഇല്ല”
“വൃദ്ധരേയും രോഗികളേയും ശുശ്രൂഷിച്ച് ജീവിതകാലം കഴിച്ചാല് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കടക്കുമൊ?”
“ഇല്ല”
ഇത്രയും ഓപ്ഷന്സ് തന്നിട്ടും ടീച്ചറെ സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കടത്തിവിടാത്തതില് ടീച്ചര്ക്കുള്ള അമര്ഷം വാക്കുകളിലും വന്നു തുടങ്ങി.
“എന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവന് ഞാന് ദാനം ചെയ്താല് ഞാന് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കടക്കുമോ?”
“ഇല്ല”
ടീച്ചര്ക്ക് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കടക്കാനുള്ള മറ്റു കുറുക്കുവഴികളൊന്നും അറിയാത്തതിനാലാവണം ചോദ്യം നിര്ത്തി.
“അപ്പോള് പിന്നെ എന്തു ചെയ്യണം എനിക്ക് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കടക്കാന്?” ഞങ്ങള്ക്കറിയാവുന്ന ഓപ്ഷന് അറിയാന് വേണ്ടി ടീച്ചര് ചോദിച്ചു.
“ടീച്ചര് ഒന്നു മരിച്ചുതന്നാല് മതി” ഇസ്മായിലിന്റെ ഉത്തരം വളരെ പെട്ടന്നായിരുന്നു.
---------
ഈ സംഭവത്തിനു ശേഷം പന്ത്രണ്ടരക്ക് സ്കൂള് വിട്ടാല് ഊണ് കഴിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഞങ്ങള്ക്കനുവദിച്ചുകിട്ടി. ക്ലാസ്സിലെ മറ്റുകുട്ടികള് സന്മാര്ഗ്ഗത്തിന്റെ കുറുക്ക് കുടിക്കുമ്പോള്, അവരുടെ നാസാരന്ദ്രങ്ങള്ക്ക് കൊതിയുടെ മണം നല്കികൊണ്ട് ഞങ്ങള് അടുത്ത മുറിയില് ഊണുകഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
Thursday, April 26, 2007
Subscribe to:
Posts (Atom)
